از سیر تا پیاز آمپول لیدوکائین برای بی حسی دندان

آموزشی علمی هنری

فروش ویژه

محصولات معتبر محصولات معتبر

از سیر تا پیاز آمپول لیدوکائین برای بی حسی دندان

عکس, از سیر تا پیاز آمپول لیدوکائین برای بی حسی دندان

آمپولی که دندان پزشک برای بی حس کردن دندان شما استفاده می کند آمپول لیدوکائین(لیدوکایین هیدروکلراید) نام دارد که در این پست اطلاعاتی را درباره آمپول لیدوکائین به شما ارائه کرده ایم.

لیدوکائین متداول ترین نوع ماده بیحسی است که در مطب دندانپزشکی کاربرد دارد. دندان پزشکی برای خیلی ها ترسناک است؛ آن صندلی بزرگ و عجیب غریب با آن چراغ و سیمهایی که از آن آویزان است و مثل بیک غول بی شاخ و دم به آدمهای وحشت زده دهن کجی می کند و بوی خاصی که هرمیشه آشناست، اما ما را به یاد خاطرات تلخ و شیرین اقدامات قبلی دندانپزشکی که برایمان انجام شده، می اندازد.لزوما تمام عملیات دندانپزشکی دردناک نیست یا درد آنها آنقدر شدید نیست که نیاز به بی حسی باشد. به عبارتی، دندانپزشک برای انجام عملیات دندانپزشکی به صورت جداگانه تصمیم می گیرد که آیا اقدام به بی حسی بکند یا نه.

فارماکولوژی
بی حسی موضعی: این دارو با کاهش نفوذپذیری غشای سلولهای عصبی به یون سدیم ، شروع وهدایت تکانه عصبی را مسدود می سازد .این عمل به به طور برگشت پذیر موجب تثبیت غشاء شده و مرحله دپولاریزاسیون را مهار می کند و در نتیجه از انتشار پتانسیل عمل وهدایت بعدی تکانه عصبی جلوگیری می کند .
سایر اثرها: این دارو با اثر بر رویCNS ممکن است تحریک و یا تضیف CNS شود .فعالیت این دارو بر روی سیستم قلبی – عروقی ممکن است موجب تضعیف هدایت وتحریک پذیری قلب و گشاد شدن عروق محیطی شود.

فارماکوکینتیک:
جذب: جذب سیستمیک این دارو کامل است . سرعت جذب دارو به محل و روش مصرف (بخصوص میزان خون موجود در عروق و جریان خون محل تزریق )، مقدار تام مصرف (از نظر حجم وغلظت)، خصوصیات فیزیکی (مانند میزان پیوند پروتئینی و محلول بودن در چربی)دارو بستگی دارد.
پخش: حداکثر غلظت پلاسمایی معمولا طی ۳۰-۱۰ دقیقه حاصل می شود و به عواملی که در سرعت جذب تاثیر می گذارند ، بستگی دارد .اوج غلظت دارو بعداز تزریق وریدی ممکن است طی ۳-۱ دقیقه حاصل می شود .
متا بولیسم: لیدوکائین در کبد متابولیزه می شود .
دفع: عمدتا به صورت متابولیت از طریق ادرار دفع می شود .دفع کلیوی لیدوکائین ممکن است به دنبال دفع صفراوی به داخل دستگاه گوارش و جذب مجدد از آنها صورت گیرد .حدود ۱۰ درصد دارو به صورت تغییر نیافته دفع می شود.

موارد منع مصرف:
در صورت بلوک کامل قلبی یا خونریزی شدید یا کمی شدید فشار خون یا شوک

موارد مصرف:
• بی حسی Caudual
• بی حسی اپیدورال
• انسداد عصب سمپاتیک
• انسداد عصب محیطی
• انفیلتراسیون

آمپول های دندانپزشکی که برای تزریق مواد بی حسی مصرف می شوند، شامل دو جزء هستند؛ یکی قسمت فلزی که سرنگ است و قبل هر بار استفاده استریل می شود و قسمت های دیگر که یک بار مصرف هستند، یکی سرسوزن و دیگری کاربول است که بعد از استفاده برای هر  مریض دور انداخته می شود. کاربول، شیشهای استوانه ای شکل با درپوش پلاستیکی است که داروهای بی حسی و سایر مواد لازم در آن گرفته اند.از جمله مواد دیگری که علاوه بر داروی بی حس کننده، در یک کاربول وجود دارد، ماده تنگ کننده رگها است. این ماده، باعث می شود رگهای محیط تنگ شوند و در نتیجه، جریان خون در منطقه بی حس شده کندتر انجام شود، به این ترتیب بی حسی بیشتر در محل می ماند و طول بی حسی طولانی تر می‌شود. علاوه بر این دو ماده گونه هایی از نگهدارنده ها و مواد دیگر نیز در یک کیس بی حسی وجود دارند.

اولین علامت های شروع بی حسی در فک با گزگز کردن لب در سمت بی حس شده و در فک پایین با احساس گزگز و سنگینی در لب و زیر سمت بی حس شده اتفاق می افتد. با پیشرفت و تکمیل بی حسی، شما احساس می کنید لب و زبانتان ورم کرده و اندازه آن بسیار بزرگتر از معمول شده است (در صورتی که چنین اتفاقی نمی افتد.) معمولا با انجام اولین تزریق، بی حسی کامل اتفاق می افتد اما گاهی عواملی مانند اضطراب و خستگی بیمار، مصرف الکل و داروهای مخدر و همچنین مسیرهای مختلفی که اعصاب در فک افراد مختلف طی می کنند سبب می شوند بی حسی به تاخیر بیفتد و نیاز به تزریق کارپول های بعدی باشد.

احتیاط:
اختلال عملکرد قلبی – عروقی ،بلوک قلبی یا شوک (ممکن است اثرات مضعف قلبی دارو تشدید شود ) ، سابقه حساسیت به دارو ، بیماری یا نارسای کبدی (افزایش خطر مسمومیت به دلیل کاهش متابولیسم ) ، سابقه یا زمینه ابتلای به هیپرترمی بدخیم ،التهاب یاعفونت در محل تزریق (تغییر PH محل تزریق موجب کاهش اثر بیحسی می شود)،بیماری کلیوی (دارو یا متا بولیتهای آن ممکن است تجمع یابد)،در بیماران جوان ،سالخورده،بسیار بد حال،یا بیماران ناتوان که ممکن است نسبت به مسمومیت سیستمیک ناشی ازبیحس کننده های موضعی حساستر باشند، سابقه بیماریCNS ناشی از عفونت،آسیب دیدگی یا موارد دیگر،اختلالات انعقادی ناشی از مصرف داروهای ضد انعقاد یا اختلالات هماتولوژیک،سابقه سردرد بخصوص سابقه میگرن (ممکن است ایجاد یا تشدید شود).

تداخلات دارویی:
مصرف همزمان با داروهای مضعف CNS ممکن است موجب تشدید اثرات شود.
با مصرف همزمان با محلولهای ضد عفونی کننده حاوی فلزات سنگین ممکن است یونهای فلز سنگین از این داروها آزاد شده وموجب تحریک موضعی شدید ،تورم وادم شود .مصرف این داروها برای ضد
عفونی کردن وسایل مورد مصرف داروهای بیحس کننده توصیه نمی شود . در صورت مصرف این داروها بر روی پوست یا غشاهای مخاطی قبل از تجویز لیدوکائین ،اقدامات لازم برای جلوگیری ازعوارض ذکر شده باید به عمل آید .
در صورت جذب سریع مقادیر زیاد لیدوکائین ،این دارو اثر داروهای مسدود کننده عصبی – عضلانی را تشدید کرده ویا اثر آنها را طولانی می سازد. در صورت مصرف همزمان با داروهای ضد درد مخدر شبیه تریاک ممکن است تغییرات تنفسی ناشی از ضد دردهای مخدر تشدید شود.
در بیمارانی که سطوح بالای بی حسی نخاعی یا اپیدورال دارند ،اثر آلفنتانیل بر روی عصب واگ نیز ممکن است بارزتر شده و موجب بروز برادیکاردی یا کمی فشار خون شود.
مصرف همزمان با داروهای مهار کننده گیرنده بتا آدرنرژیک ممکن است متابولیسم لیدوکائین را کند ودر نتیجه به افزایش خطر مسمومیت با لیدوکائین منجر شود.
مصرف همزمان با سایمتیدین ممکن است متابولیسم کبدی لیدوکائین را مهار سازد و به افزایش خطر مسمومیت با لیدوکائین منجر گردد.

مطالب مشابه

فروش ویژه

محصولات معتبر محصولات معتبر